Meet and Greet | Deel 3
Door Lisanne Lejeune
Sommige mensen dragen een stichting niet alleen in hun hoofd, maar vooral in hun hart. Willem Schrama (80) is al sinds de oprichting het morele kompas van Stichting Holland-Oekraïne. Wat begon met een bijna achteloze uitnodiging van oprichter Dick Nijssen — “jij komt bij de Stichting” — werd een levensmissie. Na zijn pensioen wilde hij graag iets terug doen voor de maatschappij. Samen met Dick bouwde hij aan een organisatie die niet draaide om woorden, maar om daden, gedragen door vertrouwen en naastenliefde.
De beginjaren waren rauw en avontuurlijk. Goederen lagen opgeslagen in kippenhokken en schuren, transporten gingen met oude vrachtwagens over kapotte wegen, dwars door een land in transitie. Het was spannend, soms op het randje, maar de onderlinge verbondenheid was groot. Iedereen wist: dit móét gebeuren.
Waar Dick visionair en onverzettelijk was, bracht Willem structuur en zorgvuldigheid. Als secretaris bewaakte hij transparantie, controle en eerlijkheid. Geen steekpenningen, geen eigenbelang, hulp moest aankomen waar die bedoeld was. Juist die houding leverde diep respect op, bij overheden, partners en de mensen in Oekraïne zelf.
Een bezoek aan een ziekenhuis voor zwaar gehandicapten in Vinnytsja veranderde alles. Daar werd voor Willem glashelder waarom hij dit werk deed en waarom hij ermee zou doorgaan, wat er ook gebeurde. Die overtuiging leidde tot nieuwe initiatieven, zoals een groots evenement rond klassieke auto’s. Met tomeloze inzet werd genoeg geld opgehaald om een nieuw ziekenhuis te bouwen. Hulp werd zichtbaar, tastbaar, blijvend.
Ook nu, in een land dat opnieuw gebukt gaat onder oorlog en kou, blijft de Stichting aanwezig. Kleding, dekens en generatoren vinden hun weg naar Oekraïne. De aanpak is onveranderd: doorgaan waar anderen stoppen, verantwoordelijkheid nemen, controleren en terugkomen.
Wat Willem drijft? “Als ik het nieuws lees, word ik somber. Maar tussen al deze vrijwilligers voel ik hoop. Iedereen doet iets ‘om niet’ voor een ander. Dat is een voorrecht.”
Dick is er niet meer, hij overleed een klein jaar geleden, maar wat hij naliet leeft voort. In Willem, in Dick’s zoon Gerard, in de vrijwilligers en in een Stichting die Oekraïne niet loslaat. Trouw aan dezelfde basis: vertrouwen, moed en menselijkheid.
Klik hier voor het volledige gesprek dat Lisanne met Willem had.